เรื่องสั้นย่อหน้าเดียว : ถ้ำ

Gunung-Mulu-National-Park-Deer-Caveเป็นเวลาสี่สิบปีแล้วสินะ สี่สิบปีที่ผมเดินเข้าไปสำรวจถ้ำนั่น ไม่นึกเลยว่าความกล้าบ้าบิ่นตอนวัยรุ่นจะส่งผมมาอยู่ที่นี่ ตอนนั้นหลังจากค้างคืนในถ้ำมืดที่เข้าไปสำรวจ เมื่อก้าวออกมา กลายเป็นโผล่มากลางสังคมจีนสมัยราชวงศ์ถังนับพันปีก่อน แรกๆผมก็คิดแต่จะเปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาส หาทางใช้ความรู้ในยุคปัจจุบันทำตัวเองให้ยิ่งใหญ่อย่างในนิยายกำลังภายในย้อนยุคที่เคยอ่าน แต่หลังจากความเจ็บปวดมากมาย ก็ทำให้ผมรู้ว่าสภาพสังคมในยุคนี้ไม่เปิดโอกาสให้คนที่ถือว่าไม่มีชาติกำเนิดอย่างผมได้อ้าปากเลยด้วยซ้ำ ความผิดหวังที่โถมทับทำให้ผมชาชิน ความลำบากที่เจอทำให้วันๆคิดแต่ว่าจะเลี้ยงปากเลี้ยงท้องอย่างไร เอาตัวรอดอย่างไร ยิ่งหลังจากเจออาผิงแล้ว การเลี้ยงดูลูกเมียที่บัญเอิญเจอคนนี้ดูจะสำคัญกว่าการสร้างตัวหรือหาทางกลับไปเป็นไหนๆ ถึงเธอจะเป็นแค่สาวบ้านนอกยากจนที่แค่ต้องการหาที่พึ่ง แต่ผมก็รักเธอมาก เอาจริงๆหลังจากรู้ว่าอาผิงท้อง ผมก็เลิกล้มความคิดจะกลับไปหาไอ้ถ้ำนั้นแล้ว เก้าเดือนต่อมาผมออกไปซื้อหาของในตัวเมืองใกล้ๆ พอกลับมาก็ได้เห็นหน้าเสี่ยวหลางลูกชายคนแรก ความคิดจะกลับไปก็มลายหายไปหมด มีอยู่อย่างเดียวที่ยังสงสัยจนถึงทุกวันนี้แต่ก็ไม่กล้าถามซะที ก็คือไอ้รอยแผลเป็นยาวประมาณหนึ่งคืบที่ท้องอาผิง ที่เกิดขึ้นในวันนั้นนั่นแหละ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: